Gönderen: 18-Ocak-2009 Saat 03:57 | Kayıtlı IP

yorumsuz.....

GERÇEK DOSTLUK BÖYLE OLUR

Çok samimi iki dost ve arkada?lardy. Fakat bir tanesi çok kurnaz atylgan ve hareketli, di?eri ise çok saf, dürüst ve sessizdi. Bir gün kurnaz olan arkada? , di?er arkada?yn yanyna giderek i?lerinin bozuldu?unu söyler ve kendisinden para ister. Samimi dostu onu hiç kyrmaz ve elindeki bütün parayy arkada?yna verir. Arkada?y bu parayla i?lerini düzeltir. Bir süre sonra kurnaz olan yine arkada?ynyn yanyna gider ve arkada?ynyn evlenmek üzere oldu?u ni?anlysyny çok
be?endi?ini ve kendisine vermesini ister. Arkada?y çok ?a?yryr, ne diyece?ini bilemez.Fakat aralarynda o kadar kuvvetli bir sevgi vardyr ki arkada?yna hayyr diyemez, ni?anlysyny arkada?yna verir.

Zaman içinde Saf olanyn i?leri bozulur ve birden arkada?y aklyna gelir
ben ona syky?ty?ynda iyilik yapmy?tym diyerek arkada?ynyn i? yerine gider
ve kendisine çaly?masy için i? vermesini ister. Arkada?y ona i? vermez. Bizimki pi?manlyk ve üzüntü içinde geri döner ama yinede arkada?yna kyzamaz. Bir gün sokakta dola?yrken yanyna hasta ve ya?ly bir adam yakla?yr. Fakir oldu?u için ilaç alamady?yny söyler. Bizimki ya?ly adamca?yza acyr, istedi?i ilaçlary alyr ve adamca?yza verir. Kysa bir süre sonra ya?ly adamyn öldü?ünü duyar. Ya?ly adam çok zengindir ve bütün mirasyny kendisine byrakmy?tyr.

Saf adam artyk zengindir. Biraz da sevdi?i dostuna olan kyrgynly?yyla dostunun i? yerinin kar?ysynda bir ev alyr ve oraya yerle?ir. Bir gün evinin kapysyny dilenci bir kadyn çalar. Ya?ly kadyn çok aç oldu?unu, kendisine yemek vermesini ister. Bizim saf hiç dü?ünmeden kadyny içeri alyr karnyny doyurur, Kimsesi olmady?yny
ö?rendi?i kadyna; Kendisinin de yanlyz oldu?unu söyler ve bu evde birlikte
ya?yyalym sen evin i?lerini ve yemekleri yaparsyn der, ya?ly kadyn hiç
dü?ünmeden kabul eder. Bir süre sonra ya?ly kadyn bizimkine, kendine
uygun bir kyz bulup evlenmesini söyler. Bizimki böyle bir kyzy nasyl
bulaca?yny, kendisinin tanydy?y olmady?yny söyler.Ya?ly kadyn ona uygun bir
kyz tanydy?yny ve kendisiyle görü?türebilece?ini söyler. Görü?meler
sonucunda evlenmeye karar verilir ve dü?ün davetiyeleri basylyr. Bizimkisi
kyrgyn oldu?u halde çok samimi dostunu yinede unutamamy?tyr. Biraz da
geldi?i konumu görmesi açysyndan samimi arkada?yna da davetiye gönderir .
Dü?ün günü gelir çatar. Saf adam dü?ün salonunda bir ?eyler söylemek
iste?iyle mikrafonu alyr ve ba?lar ya?adyklaryny anlatmaya; Eskiden çok
sevdi?im bir dostum vardy. Bir gün i?leri bozulunca benden borç para istedi elimdeki bütün parayy verdim. Evlenmek üzere oldu?um ni?anlymy çok be?endi?ini söyleyerek benden istedi. Çok üzülerek onu da kendisine verdim . Çünkü biz gerçek dosttuk onun üzülmesini istemedim. i?lerim bozuldu?unda onun fabrikasyna gittim ve çaly?mak için kendisinden i? istedim. Bana i? vermedi. çok üzüldüm, ama yinede arkada?yma kyzmyyorum .çünkü biz gerçek dosttuk. Bu konu?ma üzerine kurnaz olan arkada?y daha
fazla dayanamaz mikrofonu eline alyr ve ba?lar konu?maya;
Benim de bir zamanlar çok sevdi?im bir dostum vardy.
Y?lerim bozuldu?unda kendisinden para istedim, bütün parasyny bana verdi.
Sonra ondan ni?anlysyny istedim, üzülerek ni?anlysyny da verdi. Ni?anlysyny
istememin nedeni o kadynyn arkada?yma layyk olmamasyydy (Hayat kadynyydy)
Kendisi çok saf oldu?u için arkada?ymy o kadyndan bu
?ekilde kurtardym.Y?leri bozuldu?unda gelip benden i?
istedi, Arkada?ymy kendi emrimde çaly?tyramazdym, o yüzden i? vermedim.
Günün birinde kar?yla?ty?y ya?ly adam benim babamdy. Babam ölmek
üzereydi, onu arkada?ymyn yanyna ben gönderdim ve mirasyny ona ben byraktyrdym. Evine gelen dilenci kadyn benim annemdi.Ona bakyp iyi ya?amasyny sa?lamak için gönderdim. ?u anda evlenmekte oldu?u kyz de benim kyz karde?im. Onu arkada?ymla evlenmesine ben ikna ettim. De?erli misafirler, i?te biz böyle dostuz.

Dostlukla ve Sevgiyle kalyn.

Gönderen: 18-Ocak-2009 Saat 21:57 | Kayıtlı IP

Çocuklarynyzla konu?un...

Bir gün susmayy ö?rendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar susacaktym. Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurdu?um ileti?im tarzyydy. Babam ak?amlary eve yorgun dönerdi.

Ben bütün gün evde sykylyr, onun geli?ini iple çekerdim. Daha o kapydan girer girmez boynuna atylyr onunla oynamak isterdim. Babam sarylyr, öper sonra da, hadi odana git, derdi. Yemek hazyrlanynca annem ça?yryr bu defa masada bir araya gelirdik babamla. Onlar annemle konu?urken ben araya girer, sesimi duyuramayynca da ba?yryrdym. Babam sinirlenir, 'Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldym, birde sen kafamy ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün gün zaten seninle u?ra?tym, bir çift laf da my konu?turtmayacaksy n babanla?' diye çyky?yr, beni odama gönderirdi.

Çaresiz bir ?ekilde boynumu büker odama yani hapishaneme do?ru yol alyrdym. Babam arkamdan, 'Bizim bir odamyz bile yoktu, her ?eye sahip, hâlâ ne istiyor anlamadym.' diye ba?yrmaya devam ederdi. 'Ke?ke benim de

bir odam olmasaydy, ke?ke bizim de evimiz bir odaly olsaydy da hep birlikte otursaydyk' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim.

Yemekten sonra babam kanepeye uzanyr, eline kumandayy alyr, televizyon seyrederdi. Beni yanyna ça?yryr biraz severdi. Onun izleyece?i önemli bir?ey varsa beni adeta yerimden bile kypyrdatmazdy. Azycyk hareket edip ko?up oynamaya çaly?sam oda hapsim yeniden ba?lardy. Bir gün anladym

ki susunca babamla daha iyi anla?yyoruz. Bu defa susarak yapabilece?im oyunlar geli?tirmeye ba?ladym.

Önce resim yaparak ba?ladym i?e. Babam çizdi?im resimleri çok be?eniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna i?te.' diyordu. Babam bazen göz ucuyla bakyyor, resimle ilgili bir ?ey sorsam afallyyordu. Ama bana kyzarak beni artyk odama göndermiyordu. 'Son günlerde ne de akyllandy benim o?lum.' diye kom?ulara anlatyyordu annem halimi.

Resimlerim arttykça ortalyk da?ylmaya ba?lady. Annem 'Odany topla!'diye odama kapatty?ynda i?e nereden ba?layaca?ymy bilemiyordum. Ben bunlarla u?ra?yrken zaman geçiyor; ama odamy toparlamayy beceremiyordum.

Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayy yasaklayaca?ym. ' dedi bir gün. Susuyor olmamy usluluk olarak de?erlendiren ailem resim yapmayy da elimden alyrsa ben ne yapacaktym?

Bu dü?üncelerle bir aile tablosu yaptym. Babam eve gelince uygun zamany kolladym. Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi. Babam oturur oturmaz çizdi?im resmi getirdim. Babam bakty. Hym, dedi 'Çok güzel olmu?. Bu adam benim herhalde.' dedi. Ben 'Hayyr o adam de?il, bu çocuk sensin.'dedim. O 'Hayyr, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu küçük kyz da arkada?yn.'dedi. Ben yine 'Hayyr, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük kyz da annem.' dedim. Babam benimle u?ra?maktan vazgeçip: 'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi. Heyecanla ba?ladym anlatmaya. Ben büyüyüp adam olaca?ym. Y? bulup çaly?aca?ym. Siz ya?lanyp küçüleceksiniz. Beliniz ükülecek, kom?umuz Ahmet amca ile Ay?e teyze gibi küçücük kalacaksynyz. Ben i?ten geldi?imde yorgun olaca?ym.

Siz benimle konu?maya çaly?ty?ynyzda i?yerinde kafam ?i?mi? olaca?yndan sizi duymayaca?ym bile. Siz benimle bir ?eyler payla?mak istedi?inizde 'Hadi odanyza çekilin de kafa dinleyeyim.' diyece?im. Ve bir de ba?yraca?ym 'Her ?eylerini alyyorum. Sycacyk odalary da var, daha ne istiyorlar' diye.

Annemle babamyn gözleri fal ta?y gibi açylmy?ty.

Duyduklaryna inanamyyorlardy .. Bana sarylyp beni öyle içten bir ok?ayy?lary vardy ki sonsuza kadar konu?sam hiç bykmadan dinleyecekler gibiydi.

Farkynda' Olmaly Ynsan...

Kendisinin, Hayatyn Olaylaryn,

Gidi?atyn Farkynda Olmaly.

Ömür Dedi?in Üç Gündür, Dün Geldi Geçti Yaryn

Meçhuldür, O Halde Ömür Dedi?in Bir Gündür, O Da Bugündür.